رییس خوشگلا

                                    از دیار بی کسی غم بر دلم سر می زند   

اشک حسرت  گوشه ای آرام وساکت می رود

                                    عشقی از جنس صداقت همچنان در می زند

نیست این دل میزبانی خوش ولی

                                          میهمانش همچنان پر شور و شر در می زند

هفت خان عشق را باتو به سرمی کردم

                                          دفتر عمرم ولی یک برگ دیگر می ز    ند

برگی از رنگ کبود وتیره ی آوارگی

                                         عاشقان را چوب هجرت تازه و تر می زند

هزاران شاخه گل رز فدای چشمای همیشه بهارت یکتا جان

نوشته شده توسط مهرداد در جمعه هشتم تیر 1386 ساعت 19:16 موضوع | لینک ثابت