اگر میدانستی که چقدر دوستت دارم

 هیچ گاه برای امدنت باران را بهانه نمی کردی رنگین کمان من .....

 

گلي را به احساسم پيوند مي زنم آبي مي شود. گل آبي عشق را به چشمانت هديه مي دهم.

اگر گلی بودم شاخه ای از خود تقديمت می کردم.
                         اگر اشک بودم زير پاهايت می باريدم.
                         اگر بهار بودم شکوفه ای از عشق تقديمت مي کردم.
                         اگر ساز بودم آهنگ دوست داشتنی ات را برايت می زدم.
                         اما افسوس که : نه بارانم نه اشکم نه بهارم و نه ساز.
                         اما هر چه هستم و هر جا باشم با تمام وجود خواهم گفت :
                                                         دوستت دارم یکتا...



 

نوشته شده توسط مهرداد در شنبه چهاردهم بهمن 1385 ساعت 17:35 موضوع | لینک ثابت