رییس خوشگلا

امروز داشتم فکر میکردم چرا نمیشه ما رو هیچ جوری از هم جدا کرد. بعد فهمیدم چون به طور معجزه آسایی با هم آشنا شدیم، خیلی راحت به هم پیوند خوردیم، مدت زیادی رو با هم گذروندیم، توی لحظه های تلخ و شیرین زیادی پشت هم ایستادیم، لحظات عاشقانهء زیادی رو هم با هم داریم، بی نهایت به هم عشق میورزیم و مهمتر از همه خیلی خیلی بیش از اینها به هم اعتماد داریم. اینها هر کدوم به تنهایی میتونه ستون محکمی برای از هم نپاشیدن یک رابطه باشه. ما همه اش رو داریم.

یاور همیشه ماندگارم، همیشه در کنار تو خواهم ماند. در سختی و آرامش...

باران عشقت

در کوچه های تولید مثل من

می بارد

و تو رعد می غری.

...

در چهره ات ماه می تابد

عمق جنگل در چشمانت موج می زند

خم می شوم و هر سلول پوستم

-که تو را می چشد-

مست می شود

لبانم باز از بوسه ات

می شکفد.

و فکر میکنم

تمام طبیعت باغستانیست

که تو را برای من

و مرا برای تو

جفت کرده...

جفت؟ ... نه!...

ما یک نفریم.

تقدیم به یارو یاور زندگیم یکتای عزیزم

نوشته شده توسط مهرداد در شنبه چهاردهم بهمن 1385 ساعت 17:16 موضوع | لینک ثابت