شهر تو کجای اين زمين بود

 اين همه دور ؟
 تمام مردم ايستگاه می شناسندم
 بس که من هر روز شاخه گلی به دست
 به دنبال مهربانی تو
 هی طول قطار را رفتم و آمدم
 بس که من هی نام تو به لب،
 گوشه و کنار
 سراغ نشانی کوچکی از تو بودم
 پس تو کی از اين سفر می آيی؟
 
 
                                  تقدیم به یکتا ترین گل زندگیم  یکتای عزیزم
 
 


 

نوشته شده توسط مهرداد در پنجشنبه هفتم دی 1385 ساعت 19:46 موضوع | لینک ثابت